#MijnPlek voor Femmes for Freedom

Sport zou een plek moeten zijn waar iedereen zich welkom voelt. Toch ervaren veel biculturele meiden dit niet zo. Daarom voeren we in opdracht van Femmes for Freedom een campagne die het gesprek over deze drempels moet stimuleren. Hieruit ontstond #MijnPlek, een campagne waar vijf vrouwen hun zoektocht naar een plek binnen de sport delen.

Waar tot hun twaalfde bijna ieder meisje sport, daalt de sportdeelname onder biculturele meiden sterk zodra zij naar de middelbare school gaan: van 87% naar 51%. Volgens Femmes for Freedom laat dit zien dat de sportwereld nog niet altijd aansluit bij de leefwereld van deze meiden.

Daarom heeft Femmes for Freedom aan BKB gevraagd om een campagne te ontwikkelen die het gesprek over deze drempels moet stimuleren. Hier ontstond de campagne #MijnPlek. Waar vijf biculturele vrouwen hun persoonlijke verhalen deelden over de onzichtbare drempels die zij binnen de sport ervaren. Femmes for Freedom brengt deze verhalen naar buiten om het gesprek over inclusie en gelijkwaardigheid in de sport te openen en te laten zien waarom sporten niet voor iedereen vanzelfsprekend voelt.

De campagne leverde mooie resultaten op. Zo heeft FunX een item gemaakt waarin zij Sabrine interviewde én zijn zij zelf de straat op gegaan om reacties van jongeren uit te vragen op deze campagne. Daarnaast is er regionaal veel aandacht besteed, zoals door RTV Utrecht, Groot Eindhoven en Eindhoven Nieuws. Daarnaast werd de campagne goed ontvangen op social media, bleek uit reacties onder de social media posts. Veel vrouwen gaven aan zich gesteund te voelen door de verhalen uit deze campagne.

Verhaal Didem
Didem begon rond haar vierde met voetballen, samen met haar tweelingbroer. Hij kwam in een team terecht, met een trainer en mocht wedstrijden spelen. Didem werd met vier andere meiden apart gezet, met een vader als trainer. Het voelde alsof zij niet echt meedeed. Ook later merkte ze dat voetbal vaker met mannen werd geassocieerd. En dat zij binnen haar club één van de weinige meiden met een niet-westerse achtergrond was.

Toch bleef Didem bij haar club. Juist omdat ze gelooft dat verandering ook van binnenuit kan komen: door zichtbaar te zijn als biculturele vrouw, ervaringen te delen en ruimte te maken voor anderen. Uit voetbal haalt ze veel energie. Ook vond ze bij haar voetbalclub een hechte groep meiden. Haar boodschap: sporten is voor iedereen en er zijn verschillende manieren om te sporten: individueel of in een team, met gelijkgestemden of juist mensen die heel anders zijn.

Verhaal Ulyssa
Ulyssa groeide op in een echte sportfamilie en beoefende verschillende sporten. Bij haar turnvereniging merkte Ulyssa dat zij tien keer harder moest werken voor dezelfde kansen. Andere meiden, die er “meer Nederlands” uitzagen, mochten sneller doorstromen en meer wedstrijden spelen. Lange tijd sprak ze er met niemand over. Als kind vond ze het moeilijk om tegen een volwassene in een machtspositie in te gaan. Uiteindelijk stopte ze met turnen. Maar gelukkig niet met sporten.

Bij haar karateclub vond ze een plek waar verschillende achtergronden samenkomen en iedereen gelijkwaardig deel uitmaakt van één team. Daar vond ze haar plezier in sport terug. En haar plek in de sport. Haar boodschap: voel je je niet thuis bij een club, zoek dan een andere omgeving die wel bij je past, want het is nooit de sport zelf die je in de steek laat, maar de mensen in de sport. Geef de sport zelf niet op.